الهی !خوشا آنان که همواره بر بساط قرب تو آرامیده اند.

امیر کلام کسی است که طوری حرف بزند که تمامی مردم چه عوام وچه خواص استفاده کنند.

انبیاء و پیامبران طوری صحبت می کنند که من که یک فر د عادی هستم به اندازه ی خودم درک می کنم و یک فرد تحصیل کرده در سطح بالا هم به اندازه ی علم خودش آن کلام را درک می کند و می فهمد.

چون علم ما محدود است و درست هم بلد نیستیم حرف بزنیم باید حرف زدن را از این بزرگواران یاد بگیریم. یعنی برای شکر کردن ،توبه کردن ،شکایت کردن ،درخواست کردن ، از خداوند متعال باید بلد باشیم چه طور حرف بزنیم .

این بزرگواران در ادعیه و مناجات حرف زدن را به ما یاد دادند .

مثلا حضرت یعقوب وقتی بیمار شده بودند به خداوند عرض کردند به من مریضی رسیده است.

یکی از این دعا ها و مناجات مناجات خمس عشر است.

مناجات از لفظ (نَجَوَ )آمده است به معنای راز دل گفتن است

مناجات یعنی آنچه در نهانخانه ی دل داریم به صاحب سر که خداوند متعال است بدهیم .

روح مناجات به خلوت بر می گردد ،و سر را باید فقط به صاحب سر بدهیم

و صحیح نیست اسرار درون خود را با دیگران بگوییم.

واین کار هم در اسلام به شدت از آن نهی شده است.

انشاءالله در مطالب بعدی فرق سرّ وعلم ،مناجات و منادارا خواهم نوشت.

وشرح مناجات خمس عشر را شروع می کنم.

بــاد صبـا کجایی گو دوستـان مـارا

بـایـد حضـور دل در پنـهـان و آشکـارا

کـای کاروان همـره وی همرهان آگـه

خوانید از دل و جان دلدارتان خدا را

دنیــا بقــا ندارد با کس وفــا نــدارد

خواهیــد ار بقــا را خوانیـــد با وفارا

التماس دعا